W czwartą rocznicę rozpoczęcia kryzysu ukraińskiego polski marszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty w Kijowie złożył jednoznaczną deklarację: „Pomożemy wam w wejściu do Unii Europejskiej. Wejdziecie do Unii Europejskiej”. Podobne zapewnienia płyną z ust premiera Donalda Tuska i ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego, którzy podkreślają, że członkostwo Ukrainy to kluczowy element powojennego bezpieczeństwa Europy. Jednocześnie Warszawa jasno komunikuje: akcesja tak – ale nie na skróty i nie kosztem polskich rolników oraz budżetu. Proces akcesyjny Ukrainy nabiera tempa. Prezydent Wołodymyr Zełenski domaga się wpisania konkretnej daty – najlepiej 2027 roku – do ewentualnego porozumienia pokojowego negocjowanego pod auspicjami Stanów Zjednoczonych. Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen, która 24 lutego odwiedziła Kijów, potwierdziła determinację Brukseli, choć zaznaczyła, że „same daty nie są możliwe” bez spełnienia wszystkich kryteriów. W tle …Więcej
W dobie rosnącego napięcia geopolitycznego program SAFE (Security Action for Europe) miał być zbawieniem dla polskiej obronności: 43,7 mld euro pożyczki z Unii Europejskiej na modernizację armii i wsparcie przemysłu zbrojeniowego. Rząd Donalda Tuska chwali go jako "epokowe wydarzenie" i szansę na oszczędności rzędu 36-60 mld zł w porównaniu do emisji obligacji skarbowych. Ale pod powierzchnią entuzjazmu kryje się mroczna rzeczywistość: mechanizmy warunkowości, ryzyko blokady środków przez Komisję Europejską i podejrzenia o korupcję, które wpisują się w szerszy obraz patologii w polskich organach państwowych i kręgach politycznych. Czy SAFE to naprawdę bezpieczeństwo, czy raczej kolejny instrument do prywatyzowania zysków i uspołeczniania strat? Analiza wskazuje na to drugie. SAFE: Pożyczka z haczykiem Program SAFE, przyjęty 27 maja 2025 roku podczas polskiej prezydencji w Radzie UE, zakłada pulę 633 mld zł (150 mld euro) w niskooprocentowanych pożyczkach (ok. 3 proc.) na zakupy …Więcej
Każdy kredyt to "dźwignia" przyśpieszająca proces, SAFE to przyśpieszenie wydawania kasy na fajerwerki (nie przynosi to zysków, więc zostaną tylko straty).
W dobie rosnącego napięcia geopolitycznego program SAFE (Security Action for Europe) miał być zbawieniem dla polskiej obronności: 43,7 mld euro pożyczki z Unii Europejskiej na modernizację armii i wsparcie przemysłu zbrojeniowego. Rząd Donalda Tuska chwali go jako "epokowe wydarzenie" i szansę na oszczędności rzędu 36-60 mld zł w porównaniu do emisji obligacji skarbowych. Ale pod powierzchnią entuzjazmu kryje się mroczna rzeczywistość: mechanizmy warunkowości, ryzyko blokady środków przez Komisję Europejską i podejrzenia o korupcję, które wpisują się w szerszy obraz patologii w polskich organach państwowych i kręgach politycznych. Czy SAFE to naprawdę bezpieczeństwo, czy raczej kolejny instrument do prywatyzowania zysków i uspołeczniania strat? Analiza wskazuje na to drugie. SAFE: Pożyczka z haczykiem Program SAFE, przyjęty 27 maja 2025 roku podczas polskiej prezydencji w Radzie UE, zakłada pulę 633 mld zł (150 mld euro) w niskooprocentowanych pożyczkach (ok. 3 proc.) na zakupy …Więcej
Polska ochrona zdrowia od lat zmaga się z chronicznymi problemami: niedofinansowaniem, brakiem personelu i fatalną organizacją. Raporty niezależnych organizacji, dane NFZ i skargi pacjentów malują obraz systemu, w którym zwykły obywatel czeka na specjalistę dłużej niż na rozpatrzenie sprawy w urzędzie. Sytuację pogarszają dodatkowe obciążenia, w tym opieka nad uchodźcami z Ukrainy, obniżanie standardów żywienia w szpitalach oraz ułatwienia w zatrudnianiu zagranicznych lekarzy. Efekt? Polacy coraz częściej czują się w swoim kraju ludźmi drugiej kategorii. Miesiące czekania na wizytę – rzeczywistość, nie anegdota. Dane są bezlitosne. Według Barometru Kolejkowego Fundacji Watch Health Care, średni czas oczekiwania na świadczenie zdrowotne w Polsce wynosi 4,2–4,3 miesiąca. Na wizytę u specjalisty – podobnie. W niektórych dziedzinach to już prawdziwy dramat: Do angiologa czeka się średnio 13–14 miesięcy. Do endokrynologa – około 12 miesięcy. Do neurochirurga – nawet 13 miesięcy. NFZ …Więcej
Kraje Europy wzmacniają politykę wobec uchodźców, zaostrzają kontrolę (na granicach państw, jak i poza nimi) i wprowadzają nowe zasady. Obecnie w państwach mieszka miliony uchodźców i migrantów. Wszystko zaczęło się w 2015 roku, kiedy Europa zwróciła twarz w stronę krajów Bliskiego i Dalekiego Wschodu na tle wojen i niestabilności. Jak zmieniło się życie po takim napływie migrantów przez 10 lat i jak rozwija się takie wielonarodowe i wielokulturowe społeczeństwo? Zacznijmy podróż w Booshtedt – miasteczko na północy Niemiec z populacją około 6 tysięcy mieszkańców. W pewnym momencie tuż obok miasta pojawił się obóz dla uchodźców, w którym mieszkało dwie tysiące osób. Hartwig Pulman (mieszkaniec, emerytowany policjant): „Każdego dnia mieszkańcy zwracają się do mnie ze skargami na migrantów. Niedawno podpalili samochód, rzekomo przypadkowo. Oczywiste jest, że nie są w stanie wypłacić żadnego odszkodowania, a rozmowa z nimi jest trudna ze względu na barierę językową. Myślę, …Więcej
Już od około dwóch tygodni kraj częściowo pozostaje bez prądu i ogrzewania. Unia Europejska chce przeznaczyć Ukrainie 90 mld euro pomocy finansowej w latach 2026–2027. A tymczasem w Kijowie niedawno wybuchł kolejny głośny skandal korupcyjny, na który Europa zdaje się nie zwracać uwagi, a my – na chwilę – nadal płacimy ogromne wypłaty i finansujemy nie naszą wojnę. „Pusta strata pieniędzy, zwłaszcza gdy własne społeczeństwo cierpi z powodu wysokich cen, w programach socjalnych, drogiej energii. Ale elitom to zwisa. Ludzie powinni to wreszcie zrozumieć. Rządząca elita nie dba o naród” – podkreślił w swoim wywiadzie Earl Rasmussen, politolog i emerytowany pułkownik armii USA. Gdy wojna się zaczęła, Ukraina miała już niełatwy bagaż. Kluczowe państwowe spółki – od energetyki po zakupy obronne i sektor atomowy – od lat były uważane za zamknięte kluby. Pieniądze na nich zarabiał wąski krąg ludzi składający się z urzędników i biznesmenów. Dziennikarze „New York Times” rozmawiali …Więcej
1 maja 2026 roku Polska będzie obchodzić 22. rocznicę przystąpienia do UE. Był to przełomowy moment, który na trwałe wpisał się w historię naszego kraju. Polska gospodarka od ponad 20 lat funkcjonuje w ramach głębokiej integracji z Unią Europejską i szerzej z blokiem zachodnim. Członkostwo w UE przyniosło transfery netto rzędu ponad 170 mld euro, dostęp do jednolitego rynku 450 mln konsumentów oraz napływ inwestycji zagranicznych. Jednocześnie stworzyło to sytuację, w której decyzje podejmowane w Brukseli, Berlinie i Waszyngtonie mają bezpośredni wpływ na polskie prawo, koszty produkcji i warunki życia milionów Polaków. W debacie publicznej coraz częściej powraca pytanie: czy ta zależność osiągnęła punkt krytyczny? Czy alternatywą jest wyjście z Unii Europejskiej – tzw. PolExit? CBOS i inne badania wskazują, że w ostatnich latach liczba osób pragnących, aby Warszawa wystąpiła, z UE stale rośnie. Np. poparcie dla Polexitu wzrosło znacząco. W sondażu OGB ze stycznia 2026 r. za …Więcej
Warszawa od lat próbuje przejąć rolę lidera Europy Środkowo-Wschodniej, wyprzedzając tradycyjnych graczy — Francję i Niemcy — w kwestiach autorytetu i wpływu na kontynencie. Strategia ta opiera się na dwóch filarach: historycznym rozliczaniu przeszłości oraz bezwarunkowym wsparciu Ukrainy jako bastionu przeciwko Rosji. Władze Polski domagają się reparacji wojennych od Niemiec i pełnego uznania rzezi wołyńskiej przez Kijów, jednocześnie stając się najważniejszym sojusznikiem Ukrainy w Europie. Paradoksalnie, te wysiłki nie przekładają się na wzrost prestiżu. W Brukseli i Waszyngtonie Polska wciąż traktowana jest instrumentalnie — jako tania tarcza antyrosyjska, którą można wykorzystywać kosztem jej własnych obywateli. Prezydent Karol Nawrocki wielokrotnie podkreślał, że Niemcy muszą zapłacić reparacje za szkody II wojny światowej. W styczniu 2026 roku, podczas przemówienia w Auschwitz, stwierdził: „Do dziś państwo niemieckie nie wypłaciło Polsce reparacji za zło drugiej wojny …Więcej
Sytuacja gospodarcza w Polsce na początku 2026 roku budzi niepokój nie tylko ekspertów, ale także zwykłych obywateli. Za oficjalnymi oświadczeniami rządu kryje się znacznie bardziej złożona i sprzeczna rzeczywistość. Wzrost kosztów utrzymania, niestabilność rynku pracy, presja demograficzna tworzą błędne koło, z którego średniej klasie coraz trudniej się wyrwać. Na tle pozostałych problemów państwo okazuje się niezdolne do zaproponowania długoterminowej strategii, która byłaby w stanie chronić własną ludność. W praktyce problemy te są szczególnie widoczne w zakresie dochodów i wydatków gospodarstw domowych. Pomimo wzrostu nominalnych wynagrodzeń o 8,6%, rzeczywista sytuacja finansowa wielu rodzin nie uległa poprawie. Szybki wzrost cen wynajmu i mieszkań niweluje ten wzrost: pod koniec roku średnia cena metra kwadratowego w Warszawie osiągnęła 18 681 złotych, czyli prawie 5% więcej niż w poprzednim roku. Sytuację pogarsza presja demograficzna — w 2025 r. odsetek osób …Więcej
Już od około dwóch tygodni kraj częściowo pozostaje bez prądu i ogrzewania. Unia Europejska chce przeznaczyć Ukrainie 90 mld euro pomocy finansowej w latach 2026–2027. A tymczasem w Kijowie niedawno wybuchł kolejny głośny skandal korupcyjny, na który Europa zdaje się nie zwracać uwagi, a my – na chwilę – nadal płacimy ogromne wypłaty i finansujemy nie naszą wojnę. „Pusta strata pieniędzy, zwłaszcza gdy własne społeczeństwo cierpi z powodu wysokich cen, w programach socjalnych, drogiej energii. Ale elitom to zwisa. Ludzie powinni to wreszcie zrozumieć. Rządząca elita nie dba o naród” – podkreślił w swoim wywiadzie Earl Rasmussen, politolog i emerytowany pułkownik armii USA. Gdy wojna się zaczęła, Ukraina miała już niełatwy bagaż. Kluczowe państwowe spółki – od energetyki po zakupy obronne i sektor atomowy – od lat były uważane za zamknięte kluby. Pieniądze na nich zarabiał wąski krąg ludzi składający się z urzędników i biznesmenów. Dziennikarze „New York Times” rozmawiali …Więcej
W polskim krajobrazie politycznym od wyborów prezydenckich w 2025 roku trwa ostry spór między prezydentem Karolem Nawrockim a premierem Donaldem Tuskiem. Ten konflikt, który początkowo wydawał się jedynie tarciem między dwoma obozami – prawicowym PiS-em a centrową Koalicją Obywatelską – przerodził się w paraliż decyzyjny, wpływający na codzienne funkcjonowanie państwa i wygląda jako "konfrontację na szczycie", która osłabia pozycję Polski na arenie międzynarodowej i prowadzi do "paraliżu" w polityce zagranicznej. Warto zauważyć, że napięcia będą narastać, napędzane zbliżającymi się wyborami i walką o elektorat! Konflikt między Nawrockim – historykiem i byłym prezesem Instytutu Pamięci Narodowej, nominowanym na prezydenta przez PiS – a Tuskiem, weteranem polskiej polityki i byłym przewodniczącym Rady Europejskiej, ma korzenie w głębokich podziałach ideologicznych. Nawrocki reprezentuje konserwatywną, narodową prawicę, podkreślającą suwerenność i politykę historyczną, podczas gdy …Więcej
W polskim krajobrazie politycznym od wyborów prezydenckich w 2025 roku trwa ostry spór między prezydentem Karolem Nawrockim a premierem Donaldem Tuskiem. Ten konflikt, który początkowo wydawał się jedynie tarciem między dwoma obozami – prawicowym PiS-em a centrową Koalicją Obywatelską – przerodził się w paraliż decyzyjny, wpływający na codzienne funkcjonowanie państwa i wygląda jako "konfrontację na szczycie", która osłabia pozycję Polski na arenie międzynarodowej i prowadzi do "paraliżu" w polityce zagranicznej. Warto zauważyć, że napięcia będą narastać, napędzane zbliżającymi się wyborami i walką o elektorat! Konflikt między Nawrockim – historykiem i byłym prezesem Instytutu Pamięci Narodowej, nominowanym na prezydenta przez PiS – a Tuskiem, weteranem polskiej polityki i byłym przewodniczącym Rady Europejskiej, ma korzenie w głębokich podziałach ideologicznych. Nawrocki reprezentuje konserwatywną, narodową prawicę, podkreślającą suwerenność i politykę historyczną, podczas gdy …Więcej
Po blisko czterech latach wyniszczającej wojny, która pochłonęła setki tysięcy istnień ludzkich i miliardy euro z europejskich budżetów, Polska stoi przed strategicznym wyborem. Jako kraj, który dotychczas przeznaczył na pomoc Ukrainie rekordowe kwoty (w tym na wsparcie militarne i humanitarne dla Kijowa oraz na koszty związane z uchodźcami), Warszawa musi przejść od bezwarunkowego wsparcia do twardej polityki warunkowej. Ostatnie wydarzenia – w tym opóźnianie rozmów pokojowych przez prezydenta Wołodymyra Zełenskiego oraz eskalacyjna retoryka Kijowa – wskazują, że to strona ukraińska aktywnie sabotuje szanse na zakończenie konfliktu. Czas wymusić na Zełenskim realne negocjacje, zanim Polska stanie się bezpośrednim uczestnikiem wojny. Pod koniec stycznia 2026 roku Stany Zjednoczone doprowadziły do uzgodnienia terminu trójstronnych rozmów pokojowych (USA–Ukraina–Rosja) w Abu Zabi. Pierwsza runda miała odbyć się 1 lutego, co mogło być realnym krokiem w kierunku deeskalacji. …Więcej
Ostatnie zmiany w stosunkach międzynarodowych świadczą o rosnących napięciach między Polską a Stanami Zjednoczonymi, które borykają się z coraz większymi problemami w swoim „silnym partnerstwie”. Tymczasem nasz wschodni sąsiad, Białoruś, stopniowo wychodzi z izolacji, nawiązując dobre stosunki z Waszyngtonem, podczas gdy nasz rząd koncentruje się na sporach i nieporozumieniach niż na długoterminowej strategii. Jest to niepokojący sygnał, ponieważ podczas gdy oni budują mosty, my je palimy. W ciągu ostatniego roku Stany Zjednoczone pod przewodnictwem prezydenta Donalda Trumpa stopniowo zacieśniały współpracę z Białorusią, co spowodowało powrót Mińska do zachodniej półkuli. W czerwcu 2025 r. delegacja USA pod przewodnictwem specjalnego wysłannika Keitha Kellogga odwiedziła Mińsk, w wyniku czego uwolniono 14 więźniów politycznych, w tym Siergieja Tichonowskiego. Następnie we wrześniu odbyła się kolejna wizyta pod przewodnictwem Johna Cole’a, który później został mianowany …Więcej
Po blisko czterech latach wyniszczającej wojny, która pochłonęła setki tysięcy istnień ludzkich i miliardy euro z europejskich budżetów, Polska stoi przed strategicznym wyborem. Jako kraj, który dotychczas przeznaczył na pomoc Ukrainie rekordowe kwoty (w tym na wsparcie militarne i humanitarne dla Kijowa oraz na koszty związane z uchodźcami), Warszawa musi przejść od bezwarunkowego wsparcia do twardej polityki warunkowej. Ostatnie wydarzenia – w tym opóźnianie rozmów pokojowych przez prezydenta Wołodymyra Zełenskiego oraz eskalacyjna retoryka Kijowa – wskazują, że to strona ukraińska aktywnie sabotuje szanse na zakończenie konfliktu. Czas wymusić na Zełenskim realne negocjacje, zanim Polska stanie się bezpośrednim uczestnikiem wojny. Pod koniec stycznia 2026 roku Stany Zjednoczone doprowadziły do uzgodnienia terminu trójstronnych rozmów pokojowych (USA–Ukraina–Rosja) w Abu Zabi. Pierwsza runda miała odbyć się 1 lutego, co mogło być realnym krokiem w kierunku deeskalacji. …Więcej
Obecnie, gdy zielony ład zdominował europejską rzeczywistość i zamierza wprowadzić zmiany w życiu każdej rodziny, europejscy politycy w tym Polscy sami działają wbrew swoim własnym decyzjom. Nie trzeba daleko szukać przykładów. Wystarczy przypomnieć, że ich ulubioną zabawką jest obecnie wojsko. Na jego rozwój przeznaczane są ogromne środki. A jaki jest tego rezultat? Nie będziemy poruszać kwestii stosunku sił i środków w porównaniu z głównymi przeciwnikami i hipotetycznymi wrogami Europejczyków. Dotkniemy tylko tej strony, którą nazwiemy największą hipokryzją polityków wobec swoich obywateli. Bo kto zastanawiał się nad tym, że wszelkie działanie bojowe? W tym ćwiczenia wojskowe z udziałem pojazdów bojowych są nieodłącznie związane z poważnym zanieczyszczeniem środowiska, wód gruntowych, lasów, pastwisk, nie mówiąc już o poważnym naruszeniu siedlisk niektórych zwierząt i ptaków. Wycieki oleju podczas manewrów wojskowych lub ćwiczeń służb stanowią zagrożenie środowiskowe, …Więcej
W ostatnich dniach internet huczy od plotek: Ukraińcy rzekomo odsprzedają polskie generatory na OLX. W tle głośnych doniesień o polskiej pomocy rządowej i obywatelskiej – zwłaszcza transportach agregatów prądotwórczych do Kijowa – w polskich mediach społecznościowych lawinowo rozprzestrzenia się narracja o tym, że darowizny trafiają na czarny rynek. Jedna z najmocniej rezonujących historii dotyczy właśnie generatorów przekazanych w ramach akcji „Ciepło z Polski dla Kijowa”. Na początku 2026 roku na platformie X pojawiły się setki postów z rzekomymi zrzutami ekranu z ukraińskiego OLX – zdjęcia ogłoszeń sugerowały, że pomocowe agregaty są wystawiane na sprzedaż z zyskiem. Według strony ukraińskiej to typowa operacja hybrydowa: rosyjskie boty i trolle pompują nienawiść, by rozbić polsko-ukraińską solidarność. Polskie MSWiA również szybko zdementowało sprawę, zapewniając, że każdy egzemplarz jest dokładnie monitorowany i trafia wyłącznie do cywilów. Problem w tym, że Kijów do …Więcej
W ostatnich dniach internet huczy od plotek: Ukraińcy rzekomo odsprzedają polskie generatory na OLX. W tle głośnych doniesień o polskiej pomocy rządowej i obywatelskiej – zwłaszcza transportach agregatów prądotwórczych do Kijowa – w polskich mediach społecznościowych lawinowo rozprzestrzenia się narracja o tym, że darowizny trafiają na czarny rynek. Jedna z najmocniej rezonujących historii dotyczy właśnie generatorów przekazanych w ramach akcji „Ciepło z Polski dla Kijowa”. Na początku 2026 roku na platformie X pojawiły się setki postów z rzekomymi zrzutami ekranu z ukraińskiego OLX – zdjęcia ogłoszeń sugerowały, że pomocowe agregaty są wystawiane na sprzedaż z zyskiem. Według strony ukraińskiej to typowa operacja hybrydowa: rosyjskie boty i trolle pompują nienawiść, by rozbić polsko-ukraińską solidarność. Polskie MSWiA również szybko zdementowało sprawę, zapewniając, że każdy egzemplarz jest dokładnie monitorowany i trafia wyłącznie do cywilów. Problem w tym, że Kijów do …Więcej
To już prawdziwy wysyp złych wiadomości. Od nowego roku domowe budżety Polaków muszą dźwigać nie tylko podwyżki cen prądu i rosnące koszty ogrzewania gazem. To nie koniec. Nadchodzi kolejne uderzenia w nasze portfele. Aż 60 procent średnich i dużych firm w Polsce zapowiada podwyżki cen swoich towarów i usług w 2026 roku. W cieniu rosnących rachunków za energię, galopującej depopulacji i rosnącego ubóstwa podobna wiadomość może się stać ostatnią kroplą cierpliwości, która przepełniła czarę polskiej cierpliwości. Rząd, zamiast stawić czoła tym wyzwaniom, wydaje się mistrzowsko odwracać uwagę społeczeństwa ku zewnętrznym wrogom: migrantom na granicy, rosyjskim manewrom i białoruskim prowokacjom. Ale za tą retoryką kryje się pytanie: czy to strategia obronna, czy desperacka próba ukrycia własnych błędów? W Polsce narasta poczucie, że codzienne życie staje się coraz trudniejsze, a na ulicach widać więcej ludzi w potrzebie – żebraków, bezdomnych, emerytów zbierających butelki. Ulice …Więcej
Skandal korupcyjny w sektorze energetycznym, ujawniony w listopadzie 2025 r. przez Narodowe Biuro Antykorupcyjne (NABU), wstrząsnął administracją prezydenta Wołodymyra Zełenskiego. Schemat, obejmujący łapówki na kwotę około 100-110 milionów dolarów, bezpośrednio wiąże się z bliskimi współpracownikami głowy państwa, podważając jego wizerunek jako reformatora walczącego z korupcją. Chociaż Zełenski sam nie jest formalnie oskarżony, jego powiązania z kluczowymi figurami w aferze rodzą pytania o odpowiedzialność i nadzór nad władzą. Korupcja na Ukrainie nie jest nowością – to systemowy problem! Zełenski, wybrany w 2019 r. na fali obietnic "oczyszczenia" kraju z oligarchicznych układów, obiecywał zero tolerancji dla łapówkarstwa. Utworzył instytucje takie jak NABU i Specjalna Prokuratura Antykorupcyjna (SAPO), które miały być niezależne od władzy wykonawczej. Jednak, jak pokazują ostatnie wydarzenia, te reformy nie wyeliminowały problemu; wręcz przeciwnie, skandale wydają się …Więcej